Nehir Boyunca

Sanatçı Hakkında

Murat Kahya

Murat Kahya’nın sanat pratiği; fotoğrafı video, ses ve buluntu nesnelerle eklemleyerek çok boyutlu yerleştirmelere dönüştürmeye odaklanır. Lisans eğitimi sırasında "White Tension" ve "New Americana" gibi serilerle başladığı iki boyutlu imgenin sınırlarına dair ilk araştırmaları, 2018 tarihli "Girift" (Intertwined) projesiyle meyvesini vermiş ve sanatçının yeni fotoğrafik ifade arayışına fiziksel bir form kazandırmıştır. 2019'dan bu yana Kızılırmak Nehri'ni merkeze alan uzun soluklu bir araştırma projesi üzerinde çalışan Kahya’nın bu yolculuğu, görsel bir etütten; belleği, coğrafyayı ve zamanın akışını keşfeden çok duyulu bir anlatıya evrilmiştir. 2021 yılında Darağaç Kolektif'in kamusal alan sergisi "Temas"a, iç ve dış mekân algısını ışık ve ses aracılığıyla inceleyen "Passageway" adlı çalışmasıyla katılmıştır. Proje; 2022'de Galeri Zilberman’ın "Genç Yeni Farklı" sergisinde kişisel belleği mekânla harmanlayan ses yerleştirmeleriyle devam etmiş, 2023’te Simbart Project’teki "Below" ile nehrin akışının katmanlı bir temsiline dönüşmüştür. Bu araştırma süreci, 2024 yılında Bilsart İstanbul’da sergilenen ve beş yıllık saha çalışmalarından elde edilen su kayıtlarını içeren interaktif "Endless Landscapes" (Sonsuz Manzaralar) sergisiyle kapsamlı bir aşamaya ulaşmıştır. Sanat pratiğini güncel sanatçı programlarıyla (rezidans) genişleten Kahya, Daire Sanat bünyesinde on yıllık arşiv fotoğraflarını spontane kentsel metinlerle birleştiren ve şu an heykelsi bir fotoğraf kitabına dönüşmekte olan "Seesaw: What I Heard and Saw" projesini geliştirmiştir. Son olarak, Fransız Konsolosluğu tarafından Korsika'da düzenlenen bir sanatçı programı süresince göç ve sınırlar temalarını araştırmıştır. Bir göçmenin bakış açısıyla kurgulanan "Just Arrived: Here, There, Over There" (Yeni Geldim: Burada, Orada, Şurada) başlıklı anlatı; Ankara, İzmir, Korsika ve İstanbul'da sergilenerek her lokasyonda yeni diyaloglar kurmuştur. Her yolculuğu keşfedilmemiş bir alana giriş olarak kabul eden Kahya, sanatsal sürecin kendisini yapıtın temel öğesi olarak sunmayı amaçlar. Yerleştirmeleri; izleyiciyi salt görsel bir bağın ötesine geçmeye, bilinmeyenle temas kurmaya ve sürecin ayrılmaz bir parçası olmaya davet eder.