Double negative

Sanatçı Hakkında

Selma Parlour

“Resimlerim, keten üzerine yağlı boyanın yumuşak katmanları aracılığıyla, sanki çizilmiş, boyanmış ya da basılmış gibi görünecek şekilde titizlikle oluşturulur. İlgi alanım, resmin içsel ve dışsal gelenekleri ile bu medyumun teknik problemleridir. Kendi icat ettiğim görsel dilin merkezinde şu kavramlar yer alır: çerçeve, düzlemsellik, yüzey, şeffaflık, trompe-l'œil (göz aldatmacası) illüzyonu, izole renk bantları ve birimler, tekrar (varyasyon ve yer değiştirme ile birlikte), frontalite ve tek bir çerçeve içinde sabitlenmiş bakış, ayrıca sanatın ve bağlamın yeniden temsili. Resimler aslında diyagramlar ya da şablonlar gibidir; illüzyon, gölgeli bantlar aracılığıyla kodlanır ve renk, sanki kakma (marquetry) bir süreçten geçmiş gibi yerleştirilir. Renk bir örtüdür (bir deri değil). Rengin literal şeffaflığı, altındaki beyaz astardan ödünç alınır; böylece renk, arkadan aydınlatılıyormuş gibi parlar. Bu arkadan aydınlatılmış etki, ekran ve fotoğrafı çağrıştırır. Analog olan dijitali taklit eder; resim mekânı ise, kurgusal mesafeyi hem temsil eden hem de onu kısıtlayan iki boyutlu bir sahne alanı olarak hayal edilir.” Selma Parlour (d. 1976, Londra), Londra’da yaşamakta ve çalışmaktadır. Başlıca sergileri arasında şunlar yer alır: Feeling of Light (grup sergisi), Almine Rech Gallery, Brüksel (2023); Climbing the Underside of the Ladder (grup sergisi), Los Angeles, ABD (2022); Warp & Weft (kişisel sergi), Dio Horia Acropolis, Atina (2022); Yonder Cloud (kişisel sergi), Pi Artworks (2022); Ode to Orlando, Marcelle Joseph Projects / Pi Artworks, Londra (2022); Superfice, Coleman Projects, Londra (2021); The Long Echo, Terrace Gallery, Londra (2021); Selma Parlour (kişisel sergi), Pi Artworks (2020); By Way of Laughter and Trembling, Durden & Ray, Los Angeles (2020); Notions of Female Leadership, Dio Horia, Atina (2020); Activities for the Abyss (kişisel sergi), Pi Artworks (2019); Women Imprinted, The h Club Gallery, Londra (2019); Upright Animal (kişisel sergi), küratör Sacha Craddock, Pi Artworks (2018).