Uğural Gafuroğlu

1980 li yıllardan bugüne gelen resim serüveni içerisinde hep kendi özüne ve kişiliğine dayanan saf, çocuksu ve hümanist heyecanların en iyi anlatımcısı oldu... Resmin boyaya ve tuvale dayanan geleneksel malzeme zincirine doğadan aldığı yeni malzemeleri ve konuları ekleyerek farklı açılımlara cesaretle yöneldi. İster tuval olsun, isterse taş/çakıl taşları, ahşap veya camaltı resimleri, devamlı araştıran ve üreten kişiliğinin titizliği ve sabrının verdiği güçle yorulmadan üreten sanatçının, naif anlayışının ürünleri için yeni denemelere imkan sağlamıştır. Dar alanda kısa paslaşmaları temelde bünyesinde barındıran, “camaltı boyutuyla geleneğe”, “parça-bütün ilişkisi ve yapıt farklı kavram, strüktür, elemanlara dayalı bir gerçekliktir” gibi yanlarıyla da modern bir söyleme ayak uyduran Uğural Gafuroğlu’nun kompozisyonlarında, hemen her şeyi imge boyutunda yakalayabilme ve anlamlandırma şansına sahipsiniz bir izleyici olarak... Bir ironi, yani ince alay; humor, yani gülmece, yanı sıra toplumsal eleştiriyi dile getiren imge kullanımları ve bunların hemen hepsi, Uğural’ın çalışmalarında kendini ortaya koyuyor.