Özdemir Altan

1931 'de doğdu. 1956 'da IDGSA Resim Bölümü'nü bitirdi. 1962 'den beri, 1988' de emekliye ayrılana kadar aynı kurumda öğretim elemanıydı. Yurtiçinde ve yurtdışında çok sayıda kişisel ve karma sergi etkinliklerinde bulundu. Birçok ilk hareketin yapımcısı olan Altan'ın bu anlamda birinci girişimi 1967'de Avni Lifij sergisidir. Bunu Zeki Faik, Mahmut Cuda, Bedri Rahmi ile çok sayıda genç ve öğrenci sergileri izlemektedir. Yazar ve konferansçı olarak yaygın bir isim yaptı. 1968 'de başlayan bir çaba ile en önemli örnekleri İstanbul Radyoevi'nde bulunan duvar halılarını gerçekleştirdi. 1988, 1990-1992 yıllarında giderek netleşen bir düşünce ile sanatsal espasın birbirinden farklı kavram, köken, yapı ve mantıkların birleşmesiyle oluştuğunu uç noktada kanıtlamak için bir rastlantısal birleşme yöntemi geliştirdi. Sonuçta, büyük boyutta ve çok sayıda kişiyle yapılan uygulamalarda, binlerce rastlantısal ayrıntı, sanatın; desen, valör, renk armonisi, kompozisyon, ritim gibi zorunlu sanılan uygulamalara hiç başvurmadan da oluşabileceğini gösteriyordu. Sanatçı ayrıca bu yöntemle sınırsız bir sözlük zenginliğinin de kapılarını açmıştır. Altan sanat yaşamının başından günümüze 1957-65 Romantik Dönem, 1965-66 Krallar ve Kraliçeler, 1966-70 Tepegöz ve Sinek Kralının Oğlu, 1971-73 12 Mart ve Sonrası, 1972-81 Gerçekçi Dönem, 1984-88 Kolaj ve Üçboyutlular, 1988' dan sonra Çok Kişiyle Pano Çalışmaları 1989' dan beri ise Soyağaçları form ve temalarıyla sekiz kez üslup geliştirdi. 2004"ten sonra: Yeni Dönem Bu dönemler arasında ayrıca ara dönemler bulunmaktadır.