Osman Dinç

Osman Dinç, Minimalizm ve Arte Povera’nın kesişim noktasında konumlanan çelik ve cam heykeller üretir. Üretimi, kamusal alanlar için dikkat çekici, bağımsız ve anıtsal yapılar ile duvarları ince bir şekilde canlandıran küçük ölçekli heykeller arasında gidip gelir. Dinç ağırlıklı olarak çelikle çalışır; sert, düz metal levhaları cilalı, çoğu zaman ritmik, yumuşak ve kıvrımlı formlara dönüştürür. Bu süreç, sanatçının temel yaklaşımını belirleyen bir ilkeye dayanır: ham malzemeye mümkün olan en az müdahale ile üretim yapmak. Dinç, israfı en aza indirir ve malzemenin doğal ağırlık ve yoğunluk hissini gizlemekten kaçınır. Eserler tamamlandığında genellikle yalnızca epoksi reçine gibi koruyucu katmanlarla kaplanır; böylece malzemenin doğal ve topraksı renkleri korunur. Dinç, malzemeleri dönüştürerek onlara yeniden bir canlılık kazandırır ve izleyiciyi kendi anlatılarıyla bir diyaloğa davet eder. Heykeller, malzeme olarak kendi özlerini korurken aynı zamanda doğa, kültür ve tekniği bir araya getirir. Sanatçının işleri, duygu ve düşüncelerimizi yansıtarak yeni bir bağlantı biçiminin ortaya çıkmasını mümkün kılar. 1948 yılında Türkiye’de doğan sanatçı, Paris’te yaşamakta ve çalışmaktadır. Seçilmiş sergiler: Gözlekesi (grup sergisi), Fikret Otyam Sanat Merkezi, Ankara (2023); OBSERVATORY (kişisel sergi), Baksı Müzesi (2022); Teorem II (kişisel sergi), Tarık Zafer Tunaya Kültür Merkezi, İstanbul (2021); Zamansızlık Şarkısı, Zindankapı Müzesi, Bursa (2021); Intersections, Pi Artworks (2021); Kırda Heykel, Baksı Müzesi (2021); Les objets encombrants pour le voyage (kişisel sergi), Tauves, Fransa (2020); At the End of the Day, Odunpazarı Modern Müze (2020); Ankara–İstanbul (kişisel sergi), Tophane-i Âmire, İstanbul (2019); Dessiner l’horizon (kişisel sergi), Galerie Municipale Julio Gonzalez, Arcueil, Fransa (2018); Beewax is the Elbow Grease of Bees (kişisel sergi), Pi Artworks (2018); What’s The Riddle, Pi Artworks (2016); A Story of the World (kişisel sergi), CerModern, Ankara (2014); Les Jeux de l’Eau et du Miel, L’Agart, Amilly, Fransa (2014); Theorem (kişisel sergi), Pi Artworks (2014); Cosmic Touch, Espace Art Roch, Paris (2013); and out of Istanbul, Slought Foundation, Philadelphia, ABD (2008).