Defne Cemal (d. 1997, İstanbul), günümüzde soyutlamanın koşullarını yeniden ele alan bir ressamdır. Resim ile nesne arasında üretim yapan sanatçı, resim düzleminin istikrarını sürekli olarak sorgular; kıvrımlardan eğrilere ve giderek daha karmaşık mekânsal müdahalelere uzanan bir süreçle, tuvali sabit bir yüzey olma hâlinden çıkarıp dönüştürür. Sanatsal pratiği, modernizmle kurduğu uzun soluklu bir ilişki üzerinden şekillenir; ancak modernizmi tamamlanmış tarihsel bir dönem olarak değil, hâlâ devam eden ve sonuçlanmamış bir proje olarak ele alır. Mirasını reddetmek yerine, onunla günlük bir müzakere hâli içinde çalışır. Yapı önceden dayatılmaz; süreç içerisinde kendiliğinden ortaya çıkmasına izin verilir. Formlar; pigment, keten ve alüminyum gibi malzemelerle kurulan karşılaşmalar sonucunda gelişir ve eserin kendi iç mantığı zaman içerisinde yavaş yavaş görünür hâle gelir. Katmanlar, eşikler ve sürekli değişen ışıkla tanımlanan bir şehir olan İstanbul’dan beslenen sanatçının resimleri, ışığın dijitalleştiği, hızlandığı ve parçalandığı günümüzde bir “ideal ışık” arayışını sürdürür. Yavaş birikim ve kontrollü jestler aracılığıyla, zamansallığın yankı odaları gibi işleyen algısal yüzeyler inşa eder; bu yüzeylerde başlangıçlar ancak sona ulaşıldığında görünür hâle gelir. Defne Cemal, New York Üniversitesi (New York University) Güzel Sanatlar Lisans (BFA) derecesine sahiptir. Ayrıca İstanbul’da deneysel üretimleri destekleyen bağımsız bir sergi mekânı olan Kiralık Depo’nun kurucu ortaklarından biridir. Sanatçının çalışmaları uluslararası ölçekte sergilenmiş; eserleri Füsun Faruk Eczacıbaşı Koleksiyonu, Güler Sabancı Koleksiyonu, Piraye İsak Antika Koleksiyonu, Daniela Niso İpekel Koleksiyonu ve Emin Hitay Koleksiyonu gibi önemli özel koleksiyonlarda yer almaktadır.